مدادرنگی

شبکه چهار داشت فیلمی قدیمی از مصاحبه پروفسور حسابی پخش می‌کرد(جمعه ۲۶ شهریور ۸۹ حدود یک ربع قبل از یازده شب)، از وسطش دیدم و قسمتی را ضبط کردم. نمی‌دونم مربوط به چه زمانی است این صحبت‌ها ولی با وجود سیاه و سفید بودن فیلم، گویی حرفها کاملا رنگی و شفاف و مال همین امروز ما هم هست. محوریت صحبت‌ها درباره اهمیت علم و توجه به محققین ایرانی بود. لب کلام هم گویا در چهار دقیقه پایانی این فیلم گفته شد. از مشکلات تحقیق در ایران و مهاجرت دانشمندان ایرانی سخن می‌گفت…

پروفسور حسابی : «در تورات نوشته پیامبری اعتراض میکنه که مگه اینجا ایرانه که شما اینقدر درباره دانش اعتراض می‌کنید و به دانشمندان  متوقع هستید؟ توی تورات است اینها. حالا چطور شده؟ الان چندصد ساله که ما تکون نمی‌خوریم. اهمیت نمیدیم. اگه توی بودجه یه درصدی، حالا هر چقدر، بگذارند که آقا این ۵٪ مال تحقیقه مگر چه خواهد شد؟ این ۵٪ مملکت را ورشکست می‌کنه؟ این ۵٪ بودجه بجای وزارت فرهنگ مال تحقیقه. این تحقیق هم دست استاد اون رشته است که دانشیارانش و دبیرانش و زیر دستش کار می‌کنند،به خرج او به میل او هرجور که دلش می‌خواد خرج کنه. میگن آقا اون ممکنه این پول را بخوره. بنده میگم بذار بخوره. اگه عامل مانع شدن از پیشرفت علم اینه که ایشون این پول رو می‌خوره، بذار بخوره. همیشه که نمی‌خوره، خجالت خواهد کشید. این پولی که دستش است را بالاخره خرج تحقیق خواهد کرد. میگین یکی از ده نفر خواهد خورد. نوش جونش بذار بخوره. نمیشه جلوی یک مملکتی را گرفت چون یک نفر از ده نفر می‌خوره. باید شروع بکنند بعد یواش یواش بین خود استادها و پژوهندگان یک روحیه‌ای پیدا میشه که علاقه‌مند نه فقط به پژوهششون خواهند شد، خجالت خواهند کشید از این که پیشرفت نکردند یا به اندازه دیگران کاری نکردند. باید یک تکونی خورد. باید منتظر بشیم که حالا فرنگی‌ها اختراع کنند و پیدا کنند ما بیاریم بخریم ازشون و باشیم یه مملکت عقب‌افتاده. درصورتی که استعداد اینقدر هست که شاگردهای ما میرند فرنگ شاگرد اول می‌شند و میمونند اونجا. از شاگردهای خودم اونجا شاگرد اول شدند و موندند. حالا شاگردهای دیگر را هم یقین بدونید همینطور. الان هستند در امریکا و کانادا و اروپا که درس می‌دهند اونجا. تحقیق میکنند، پژوهش میکنند. باید نگه داشت. علم یه چیز قیمتیست.باید نگه داشت، نباید گذاشت فرار کنه بره. حالا اگه می‌گفتیم ما یک ملتی هستیم بی‌استعداد، می‌گفتیم خیلی خب استعدادی نیست چرا پول خرجش کنیم. اما اینطور نیست، ملتی هستیم با استعداد.»